Neil Gaiman — Nigdziebądź
Neil Gaimna — Nigdziebądź
Przegapione przystanki
W autobusie, tramwaju, metrze, a nawet pociągu możesz zobaczyć wiele osób, które czytają. Czytałeś kiedyś w autobusie lub innym środku transportu? Dla mnie to jest codzienność. Rzadziej zdarza mi się usiąść przed książką w domu niż w komunikacji miejskiej, mimo że o miejsce siedzące często jest trudno 
Pewnie to wina Warszawy, gdzie na przejazdy do pracy i z pracy schodzi dużo czasu. Przez 4 lata jazda na uczelnie zajmowała mi 30 minut dziennie w jedną stronę i później musiałem jeszcze wrócić. Po tych 4 latach zmądrzałem — przeprowadziłem się bliżej 
Teraz mam pięć minut na uczelnie, mimo że nie jestem już studentem 
Ale nie o tym chciałem pisać. Chodziło o czytanie w autobusie. Czy zdarzyło Ci się przegapić przystanek, bo za bardzo zaczytałeś się w książce? Mi się kilka razy zdarzyło. Czasami w ostatniej chwili orientowałem się, że dojechałem na miejsce i muszę wysiadać. Czasami zdarzyłem wysiąść, a czasami drzwi zamykały mi się przed nosem. Parę razy zdarzyło mi się, że przejechałem przystanek, na którym miałem wysiąść. Takich przypadków nie było dużo, sam wiesz, że tak wciągających książek nie ma dużo
Ale właśnie Neil Gaiman napisał książkę, która sprawiła, że przegapiłem przystanek. To jest moim zdaniem jedna z najlepszych rekomendacji dla książki. Drugą równie dobrą byłaby nieprzespana noc nad książką
Nigdziebądź, to właśnie ta książka sprawiła, że zapomniałem wysiąść, a miałem tak dużo przystanków do przejechania — 1, słownie — jeden. Wysiadłem na drugim i tak dobrze, że się zorientowałem w ostatniej chwili Jeśli też przydarzyło Ci się coś podobnego podziel się tym. Podziel się książką, która sprawiła, że przegapiłeś przystanek lub nie przespałeś nocy.
Relatywny hałas
Hałas przeszkadza w czytania. Zgadzasz się z tym zdaniem? Często może Ci przeszkadzać hałas ulicy, gdy czytasz w autobusie czy innym środku transportu. Ale pewnie zgodzisz się ze mną, że im ciekawsza książka tym mniej zwracasz uwagi na hałas czy to co dzieje się wokół Ciebie. Jeśli naprawdę coś Cie wciągnie zapominasz o reszcie świata. Ponoć bardziej dotyczy to mężczyzn. Kobiety są lepsze w wykonywaniu kilku rzeczy na raz, a mężczyźni za to potrafią skupić się na jednej czynności i doprowadzić ją niemal do perfekcji. Wiesz kto najczęściej jest szefem kuchni?
Nuda codziennego życia
Czy codzienne życie wydaje Ci się nudne? Głównemu bohaterowi ono odpowiadało. Miał piękną narzeczoną i dobrą pracę oraz kolekcję trolli. I był szczęśliwy. Ale cóż nie pisane mu było cieszyć się tym zbyt długo. Wszystko zaczęło się o drzwi. Dokładnie tak jak przepowiedziała Richardowi Mayhew pewna starsza kobieta. Ale jak to często z przepowiedniami bywa nie zwracamy na nie uwagi lub nie są tym czym by nam się wydawało. O czym przekonał się Makbet z zupełnie innej książki, jak i Richard Mayhew z Nigdziebądź.
Metro — nie zbliżaj się do krawędzi peronu
Wiesz jaką przewagę ma metro warszawskie nad metrem londyńskim? Gdy do niego wsiadasz, masz pewność, że jedziesz dobrą linią, najwyżej kierunki Ci się pomyliły
Duże rolę w Nigdziebądź odgrywa metro i jego przystanki, a tak dokładniej nazwy przystanków, ale pozwolę Ci to odkryć samemu. Napiszę tylko jedno, że należy bardzo uważać podchodząc do krawędzi peronu, a najlepiej się do nich w ogóle nie zbliżać.
Normalne czy nienormalne życie
Biedny Richard Mayhew. Jego życie zatrzęsło się w posadach i stara się ułożyć je sobie na nowo, a wszystko to przez drzwi. Ty pewnie chciałbyś dołożyć kilka ciekawych i interesujących przygód do swojego normalnego życia, żeby stało się bardziej nienormalne. To właśnie gwarantuje Ci Neil Gaiman. Jego niecodzienna wyobraźnia z dodatkami humoru może sprawić, że przegapisz przystanek lub nie prześpisz nocy Pamiętaj, że przygody kryją w sobie nutę niebezpieczeństwa i nie wiadomo co kryje się w mrokach. Zwłaszcza w mrokach metra — pamiętaj trzymaj się z daleka od krawędzi.
Brak komentarzy to “Neil Gaiman — Nigdziebądź”